Ik teken en schilder meer dan vijftien jaar. Aanvankelijk maakte ik veel portretten, vaak naar live model. Gaandeweg wilde ik me meer losmaken van de directe waarneming en ontstond er meer ruimte voor verbeelding en innerlijke werelden. Ik ben bijvoorbeeld mensen gaan portretteren aan de hand van voorwerpen die voor hen een speciale betekenis hadden. Of ik beeldde geportretteerden slapend af: lichamelijk aanwezig, maar tegelijkertijd in een andere wereld. Niet zozeer de gedachte dat een portret iemands ‘ziel’ kan vangen interesseerde me, maar wat er gebeurt wanneer de grenzen tussen ons als mens en onze omgeving minder vanzelfsprekend zijn.
De aanleiding voor het maken van een werk is verschillend: van klimaatverandering tot een aanloopkat of vrienden die zich catdaddy’s noemen. Tijdens het schilderen kunnen mens, dier en omgeving in elkaar overvloeien en van gedaante veranderen.
De laatste tijd zijn katten een inspiratiebron: mysterieuze wezens met een andere manier van kijken, onlosmakelijk verbonden met het hier en nu. Al schilderend verandert hun vacht in een golvend landschap. Of transformeren catdaddy’s in katachtigen. Tijd en ruimte wisselen van plek en er ontstaat ruimte voor verstilling en verwondering.
Ik werk voornamelijk met acrylverf op doek en papier, soms beschilder ik dagboeken omdat ik ook van schrijven hou. Ik woon en werk in Culemborg, waar ik de laatste drie jaar exposeer tijdens de Kunstroute Culemborg.
Zelfportret: Slapend (2019) Houtskool op papier 70 × 100 cm